Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Τα αγαπημένα...

Μετά από κάλεσμα της Marias Kat. από το My dreamland, πρέπει να γράψω τα αγαπημένα μου σε αυτό το μπλογκοπαιχνιδάκι. Αποδέχομαι την πρόσκληση λοιπόν και πάμε να δούμε σε τι πρέπει να απαντήσω....

Αγαπημένος πίνακας ζωγραφικής:

Επειδή λατρεύω Fabian Perez, δεν είναι μόνο ένας. Είναι όλοι του. Τον αγαπώ.
Περισσότερο αγαπημένοι μου πίνακές του, είναι αυτοί:






Αγαπημένη ταινία:

The best offer και φυσικά το Taken (1,2,3)

Αγαπημένο βιβλίο:

Η τριλογία το Τριανταφυλλάκι της Τζ. Ντόνελι και το βιβλίο που δεν αποχωρίζομαι ποτέ, από το Λύκειο μέχρι και σήμερα, είναι το ''Να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις'', του Λέο Μπουσκάλια.

Αγαπημένο κομμάτι κλασσικής μουσικής:

Από τα πολύ αγαπημένα μου κομμάτια...


Αγαπημένο τραγούδι :

Nightmare των MSG... Μακράν το καλυτερότερό μου...


...και από ελληνικά έχω μεγάλο κόλλημα με αυτό... Τί να θυμηθώ!!!



Αγαπημένο πρόσωπο:

Ε δεν είναι ένα μωρέεεε. Η οικογένειά μου.

Αγαπημένη μυρωδιά:

Η μυρωδιά από τα πρωτοβρόχια... Αυτός ο συνδιασμός της φύσης, βροχής, χώματος με τρελαίνει!

Αγαπημένο φυσικό τοπίο:

Θάλασσα... χειμώνα καλοκαίρι μου αρέσει να την παρακολουθώ. Ακόμα και φουρτουνιασμένη, έχει τη γοητεία της. Όταν δεν είσαι μέσα φυσικά, χαχαχαχα :p

Αγαπημένη θάλασσα που κολύμπησα:

Εδώ τώρα δε μπορώ να αποφασίσω, γιατί είναι πάαααρα πολλέεεες. Βρε παιδιά, στην Κρήτη είμαι, λέτε να είναι μόνο μία η παραλία που είναι ωραία? Αν πω μία, θα αδικήσω τις άλλες. Ίσως θα ήταν πιο εύκολο να πω κάποια που δε μου άρεσε, έχουμε κι από αυτές, αλλά δεν είναι και πολλές, οπότε πάμε στην άλλη ερώτηση :)

Αγαπημένος τόπος προορισμού:

Θεσσαλονίκη που λατρεύω και από εξωτερικό Ιταλία. 

Αγαπημένος τόπος που θα ήθελα να επισκεφθώ:

Χμ... Θα ήθελα πάρα πολύ, να πάω Ισπανία.

Αγαπημένο φαγητό:

Μουσακάς 

Αγαπημένο γλυκό:

Εδώ είμαστε!!! Δώσε μου ότι περιέχει σοκολάτα και με έχεις κερδίσει. Σοκολατόπιτα και προφιτερόλ δύο από τα λατρεμένα μου και από το ψυγείο μου, δε λείπει ποτέ η σοκολάτα. Αλλά ποτέ σκέτη. Πάντα με αμύγδαλο. Η κολλητή μου όμως, που αγαπώ πάνω από κάθε άλλη είναι εδώ... Εγώ και αυτή κάνουμε φοβερή παρέα. Toblerone αγαπημένη λοιπόν. Εδώ σε κοινή μας έξοδο :p :p :p



Αγαπημένη συνήθεια:

Διάβασμα και μουσική.

Αγαπημένη εποχή: 

Χειμώνας.

Αυτά ήταν τα αγαπημένα μου από όσα μου ζητήθηκε να απαντήσω. Με τη σειρά μου πρέπει να καλέσω τώρα εγώ λέει κάποιους. Καλώ λοιπόν όποιον και όποια θέλει να παίξει.
Φιλάρες :)

Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

Ποιητικός Βατοπεδικός Οίστρος.

Παγκόσμια ημέρα ποίησης σήμερα λέει και συγχρόνως, απόφαση αθωωτική για το Βατοπέδι!!!
Δηλαδή, από που να αρχίσεις και που να τελειώσεις...
Επειδή λοιπόν δε θέλω να αδικήσω κανένα θέμα, ας τα συνδιάσω...

Δεν είναι δημοκρατία,
δεν είναι ελευθερία
είναι μόνο μια ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΚΡΑΤΙΑ!!!
             (Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης - Βατοπέδι)



Ο Κώστας Καραμανλής, αισθάνεται δικαιωμένος, στην τοποθεσία ''Τα σουβλάκια του Νώντα'', κάπου στη Ραφήνα...
Εγώ πάλι, δηλώνω για ακόμη μία φορά, πως όποιον ακούσω να ξαναπεί, πως έχει εμπιστοσύνη στην Ελληνική δικαιοσύνη, το πρώτο γιαούρτι, θα του το πετάξω εγώ...

Μπήκε η άνοιξη και σέρνεται αμνησία μου φαίνεται...
Λαμόγια του κερατά...

.


Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017

Respect...

Σέβομαι απόλυτα τους ανθρώπους που αλλάζουν απόψεις,
το παραδέχονται ανοιχτά και με ορθολογική επιχειρηματολογία
τις στηρίζουν.
Εκείνους που δεν σέβομαι καθόλου, είναι όσους εμμένουν σε μια
άποψή τους, σχεδόν μανιακά, γνωρίζοντας εκ των προτέρων πόσο
άκυρη είναι και αναζητούν επιχειρήματα σε φαντασιακά επίπεδα,
μόνο και μόνο για να τη στηρίξουν και να μην αναγκαστούν να την
εγκαταλείψουν ηττημένοι.
Μου θυμίζουν εκείνη τη φράση του Γκαίτε :
''Ο έξυπνος άνθρωπος αλλάζει γνώμη. Ο ηλίθιος ποτέ.''





Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

Ιδού η απορία!!!

Κάθεσαι να χαζέψεις στο διαδύκτιο και χαζεύεις με όλη τη σημασία της λέξης. Και όχι μόνο...
Είστε κάποιοι, που ο τρόπος που σκέφτεστε και αυτά που λέτε, μας οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στα ναρκωτικά... Κι αν εσύ που διαβάζεις τώρα, δε βγάζεις άκρη, δες αυτή τη συζήτηση που πέτυχα.



Η αλήθεια είναι ότι γέλασα μέχρι δακρύων, ειδικά με το σχόλιο κάποιας από κάτω, που έλεγε πως δε μπορεί κάποιος να πιάσει βρέφος, έχοντας κάνει έρωτα την προηγούμενη. Βρε πάτε καλά???
Συγκεντρωθείτε λίγο! Αν ισχύει αυτό, όταν γεννάμε, δεν πρέπει να το ξανακάνουμε με τον άντρα μας, μέχρι να μεγαλώσει το μωρό και να παει σχολείο!!! Αυτό με το σημάδι και την περίοδο πια, με τερμάτισε. Αν ήταν έτσι, όλες οι μανάδες, θα έπρεπε να είμαστε κάθε μήνα, για 4-5 μέρες μακριά από το μωρό, μήπως και κάνει σημάδι. Κάθεστε μωρέ και ακούτε την κάθε βλακεία που θα σας πει κάποιος, έλεος. Εντάξει, κάποια πράγματα τα κρατάμε, αλλά στα πλαίσια της λογικής. Όπως για παράδειγμα, το σαράντισμα, που κι εγώ ακόμα για σαράντα μέρες μετά τη γέννα, δε βγήκα από το σπίτι. Έτσι μάθαμε, έτσι κάνουμε. Αλλά αυτό στη φώτο, με ξεπερνάει, ειλικρινά! Σημάδι κάνει η μαλακία που πάει σύννεφο στον περίγυρο του μωρού, αυτό να κρατήσετε. Γιατί αν ισχύει αυτό που λέει για το σημάδι, η πλειοψηφία των παιδιών, θα ήταν σημαδεμένη! 
Αλήθεια, αν κάνεις σεξ με περίοδο, ξορκίζεις το κακό??? Απορώ! ΜΟΥΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!
Είναι η ίδια παρέα, που σχολίαζε πριν λίγο καιρό σε μία άλλη ''νέα μαμά'', που είχε γράψει ότι το παιδάκι της είχε πιεί κατά λάθος χλωρίνη και ρωτούσε στο facebook τί έπρεπε να κάνει!!!!
Καταλαβαίνεις??? Όχι, με νιώθεις??? Αντί να πιάσει το κοπέλι, να το τρέξει στο νοσοκομείο, έκατσε να το γράψει στο facebook πρώτα και το πιό ωραίο??? Περίνενε και απαντήσεις! Δηλαδή αν της έλεγε κάποια να το βάλει να ξαπλώσει και θα του περάσει θα το έκανε?? Ικανή την έχω. Σιγά μωρέ, μη το πάμε στο γιατρό. Ο Μαρκ ο Ζούγκεμπεργκ θα μας δώσει τη λύση! Αυτή τη μαμά τότε που το διάβαζα αυτό, αν την είχα μπροστά μου, την πλάκωνα στο ξύλο άνετα! Όπως και την παρακάτω, που μπορεί να μην ήταν χλωρίνη αυτό που ήπιε το δικό της παιδί, δεν ήταν πάντως και κάτι που έπρεπε να πιεί :



''Δε βιάζομαι. Το πάω και αύριο το παιδί. Πείτε εσείς,τι νέα??? ''
Tέτοιου τύπου ηλίθια όπως καταλάβατε!
Όλες αυτές, πρέπει να τις πάνε τα παιδιά στα επείγοντα να τις κοιτάξουν!
Συνεχίστε έτσι πάντως εσείς που τα γράφετε όλα αυτά και κυρίως εσείς που σκέφτεστε έτσι.
Γιατί έτσι ακριβώς σας θέλω... Σταθερά για τον πούτσο!
Δε μπορώ τις εκπλήξεις!!!



Τρίτη, 7 Μαρτίου 2017

Μακιγιαρισμένη ηθική...

Κορμιά γεμάτα ανείπωτα πάθη
και τα εγκλωβίζετε σε ψυχές
γεμάτες ταμπού....
Πυροβόλα τα ''μη'', με όσα σου
καυλώνουν το μυαλό και ανατίναξέ τα...





Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

Γρίφος...

Κάνεις γενναίες δηλώσεις...
Τώρα μένει μόνο, να με κάνεις να τις πιστέψω...
Ξέρεις πως ένα σου βλέμμα, είναι ικανό, να
γκρεμίσει συθέμελα το οικοδόμημα της ύπαρξής μου...
Ξέρεις πως ένα κάλεσμά σου αρκεί, για να
χορέψω στις νότες σου...
Ξέρω πως το μυαλό μου, είναι αίνιγμα για σένα...
Όχι όμως τα μάτια μου...
Σε αυτά να ποντάρεις για να μπορέσεις να το λύσεις...
Το φως είναι περιττό....
Τσιγάρο κανείς ;;;







Σάββατο, 4 Μαρτίου 2017

1ο Δρώμενο Χαϊκού - Η συμμετοχή μου.

Η συμμετοχή μου στο δρώμενο της Μαρίας Νικολάου (Το κείμενο).
Πάνω στη φωτογραφία που μας έδωσε, έπρεπε να γράψουμε το δικό μας χαϊκού.
Συγχαρητήρια στη Μαρία για τη φιλοξενία και πολλά πολλά συγχαρητήρια στην Ελένη, που για μία ακόμη φορά, μας έκανε σκόνη, χαχαχαχα. 
Πολλά μπράβο σε όλους όσους συμμετείχαν και έδωσε ο καθένας το δικό του στίγμα στη φωτογραφία της Μαρίας μας. 

Η συμμετοχή μου λοιπόν....


Σκέψεις που φεύγουν,
με κόντρα τον άνεμο,
μυαλού ταξίδια.

Καρδιά βουλιάζεις;
Φύγε, απεγκλωβίσου.
Σαν πουλί πέτα.

Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017

Airis-τουργήματα

Η καλή μέρα λένε, από το πρωί φαίνεται... Εμένα φάνηκε από χτες το μεσημεράκι, που έλαβα ειδοποίηση ότι έχω δέμα. Δεν μπόρεσα να πάω αμέσως να το παραλάβω και σήμερα το πρωί, με το που ξύπνησα έτρεξα γεμάτη χαρά να το πάρω. Όση ώρα το κρατούσα και γύριζα σπίτι, το δέμα αυτό μύριζε τόσο όμορφα, που το είχα κολλημένο στα μούτρα μου σε όλο το δρόμο. Όποιος περνούσε και με έβλεπε, ίσως  να πίστεψε πως είμαι μία τρελή που αγκαλιάζει και φιλάει κουτιά. Είπαμε, είμαι βιτσιόζα, αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό! χαχαχα
Πριν καν το ανοίξω, ήξερα πως ότι περιείχε μέσα, θα το λάτρευα.
Το πως και το γιατί μην το ρωτάτε. Το ήξερα.
Έβλεπα συνεχώς όσα έφτιαχνε το ομορφοκόριτσό μας (Αριστέα) και κάθε φορά, έλεγα μέσα μου ''το θέλωωωωωω''. Δεν έχει κάνει κάτι μέχρι τώρα, που να μη μου αρέσει.
Ανοίγω λοιπόν το δέμα μου και δεν ήξερα τι να ανοίξω πρώτα!
Πριν σας δείξω τα Αiris-τουργήματα που μου έστειλε, θέλω να της πω ένα μεγάλο, μα πάρα πολύ μεγάλο ευχαριστώ!!! Και λίγο είναι. Πέρα από τη χαρά που μου έδωσε, με συγκίνησε απίστευτα, γιατί με σκέφτηκε και μόνο. Κι εμένα και τα αντράκια μου.
Τα υπόλοιπα, θα τα αναλύσω παρακάτω. Ξεκινάμε να δούμε τα δωράκια....

Αυτό το βιβλίο, το είχα ερωτευτεί από την πρώτη στιγμή που το είχα δει σε δημοσίευσή της.
Όταν το είδα μέσα στο δέμα και το έπιασα στα χέρια μου, το αγάπησα ακόμα περισσότερο.
Θέλω να το κοιτάω συνέχεια, έχω πάθει πλάκα.



Αυτό το μπουκάλι, το έστειλε για ένα σκοπό, όπως μου γράφει. Για να αγαπήσω το ροζ, χιχιχι. Επειδή έχω πει πολλές φορές, ότι δεν είναι χρώμα που μου αρέσει, το έβαλε σκοπό να μου αλλάξει γνώμη... Και τα κατάφερε σε αρκετά μεγάλο βαθμό... Με συγκίνησε γιατί το έφτιαξε ειδικά για μένα όπως λέει και ακριβώς για αυτό το λόγο και μόνο, από σήμερα συμπαθώ και το ροζ. Δεν είναι υπέροχο?



Ξύλινες κουτάλες με  υπέροχο σχέδιο και σε χρωματάκι που αγαπώ.


 Σαπουνάκια με απίθανα σχέδια και μυρωδιά εκπληκτική. Τόσο, που δε θέλω να τα ανοιξω, λυπάμαι να τα χαλάσω!




 Σελιδοδείκτης τέλειος, που δε θα λείψει από κανένα βιβλίο μου στο εξής...


Κεριά με πολύ όμορφο σχέδιο, που ούτε αυτά θα τα ανάψω, γιατί δε θέλω να τα χαλάσω ποτέ, χαχαχαχα.


 Και τέλος, καρτούλα με πολύ όμορφα και συγκινητικά λογάκια και ένα βιβλίο ζωγραφικής για τα μικρά μου, επειδή έχουν τρέλα και κυρίως ο μεγάλος που ασχολείται πολύ και μία κάρτα δική τους, με τόσο ωραία λόγια, που θα τους την κρατήσω, αν κάποια στιγμή ένας από τους δύο μεγαλουργήσει στα καλλιτεχνικά δρώμενα, να την έχουν και να θυμούνται το ''ξεκίνημα'' και τις συμβουλές, από κάποια που έχει ήδη μεγαλουργήσει και συνεχίζει να το κάνει....




Αριστάκι μου, για ακόμα μία φορά, σε ευχαριστώ μέσα από την ψυχή μου.
Είναι μεγάλη τιμή για μένα, να έχω κάτι δικό σου και ακόμα μεγαλύτερη, που με σκέφτηκες. Ότι άλλο και να πω, πιστεύω ότι και πάλι λίγο θα είναι.
Φιλώ σε και να ξέρεις, πως όλα θα πάρουν βασιλική θέση στο σπίτι μου.
Περιττό να σου πω φυσικά, πως έχουν περάσει τόσες ώρες που άνοιξα το δέμα και ακόμα, όλο το σπίτι μοσχοβολάει από τα ωραία σου!
Ευχαριστώ και αγαπώ σεεεεεεε         



Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017

Ζωντανές σκιές...

Αναμνήσεις τις λένε...
Έχω μάθει να τις κρατάω στο μυαλό μου,
χωρίς να με πιέζουν και να με βαραίνουν...
Αλλά και χωρίς να τις αποχωρίζομαι ποτέ...
Ευτυχισμένες αναμνήσεις...
Ένα μέρος, όπου μπορείς να κρυφτείς...
Που ξέρεις ότι τίποτα δε θ' αλλάξει...
Ένα μέρος ασφαλές, όπου όλα είναι σίγουρα και
οι λεπτομέρειες ήδη τακτοποιημένες...
Και ξάφνου, συννεφιάζει η ανάμνηση και με συμπιέζει...
Σα να σπρώχνει τις σκέψεις μου προς τα μέσα...
Νιώθω μια σιωπή, που αρχίζει να παίρνει σχήμα...
Να καταλαγιάζει αδυσώπητη...
Η σιωπή δεν είναι στο δωμάτιο...
Είναι μέσα μου... Κρύα... Άδεια... Αχανής...
Όταν προσπαθώ να τα ξαναβάλω όλα σε μία σειρά,
μου φαίνεται σα να με άρπαξε ένας ανεμοστρόβιλος
και με εκσφενδόνισε σ' ένα άγνωστο μέρος, μετά με
άρπαξε πάλι, πριν προλάβω να πάρω ανάσα και με
πέταξε αλλού...
Κι όμως σηκώνομαι... Και κλείνω σκέψεις και αναμνήσεις,
στα υπόγεια της ψυχής μου...





Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

I know....

Ξέρω τι φταίει...

Φταίει εκείνο το παράξενο ζύγισμα που κάνει η ζωή...

Έτσι, που με το ένα χέρι σου δίνει τη χαρά

και ύστερα με το άλλο σου την κλέβει...

Λες και κάποιος από εκεί ψηλά, παίζει με τις αντοχές σου,

λες και δεν έχει καλύτερη διασκέδαση...